Unang Tikim

Nasundan nga ang huli kong post at ngayon nasa isang computer shop ako sa loob ng campus ng UP Los Baños. Apat na araw na din ako dito. Sa loob ng apat na araw na yon ay marami akong mga bagong karanasan. Iba't ibang unang tikim sa buhay kolehiyo.

Hinatid na ako ng parents ko dito last monday at nagstay ako sa New Forestry Residence Hall sa may upper campus ng UPLB. Di naman kaiba sa akin ang mga araw na walang kasamang magulang kaya ayos naman sa akin na magdorm, lalo pa't komportable ang lugar. Nakakapanibago kasi wala na ngang gumigising sa akin sa umaga, nagluluto ng pagkain ko at nagpapayo sa akin, pero sa loob ng apat na araw na pamamalagi ko sa kabundukan ng makiling eh masasabing nakakapagadjust na din ako.

Maayos naman ang naging pakikisama ko sa aking mga roommates. Sa bawat kwarto eh apat ang tao pero sa kaso namin, hindi pa rin lumilipat ng UPLB ang isa. Sana eh ganun na nga lang para maluwag kami sa kwarto.

Official na nagstart akong pumasok noong Tuesday. Campus tour lang naman iyon na nakakapagod. Pero bago ako mapagod, sobrang nakakabobo as in. LATE ako sa campus tour, meaning to say hindi ko nahanap sa pila ng mga estudyante yung block ko kasi nakaalis na daw sila. Medyo pinawisan na ako noon pero good thing may tumulong naman sa amin. nakapagtour rin kami ng maayos at ayon nalaman ko kung saan ako papasok na building.

Wednesday, walang masyadong klase. Puro opening convocation lang, University wide at sa college namin. Bago pala yun ay nagkaroon din ng librang almusal para sa aming freshmen. Medyo hindi masyadong madami ang nakain ko kasi nga hindi ko na mahawakan yung ibang binibigay na pagkain pero ayos lang kasi nga nabusog naman ako. Nakapagbond ako with my new friends sa UPLB. Isang ka course ko-- BSEE; at isang BSIE. Ang twist nga lang eh maghapon umulan, so maghapong babad ang paa ko sa tubig. nakatsinbelas lang kasi ang Renz. Ayos lang, new experience. At isa pa, nakailang brownout din ang naexperience namin.

Ngayon, dalawa lang ang subject ko. Isa sa umaga at isa sa hapon at pareho na silang tapos. Medyo nakakapanibago kasi large class kami pero siguro nasasaakin din naman yun kung magpapadistract ako or hindi. Ngayon din, balak ko na lumakad sa sakayan pa forestry kung nasaan ang dorm ko. Medyo madalang ang jeep na umaakyat doon sa upper campus eh kaya magaabang na ako.

Di ko alam kung masusundan pa ito ulit pero sana.

Salamat sa patuloy na suporta at hinihiling ko ang panalangin ninyo na sana makaya ko itong lahat. :)

Read More

UP Los Baños visit

Sa wakas, after ilang days, weeks and months of waiting para makapunta sa aking university for next year ay natupad na rin. It was tuesday, March 29, 2011, an ordinary day everyone might call, but for me, it's different. First time ko dadalaw sa school na papasukan ko. First time ko makakalakad sa streets na lalakarin ko day by day starting june. At siyempre magcoconfirm din ako ng enrollment slot kasi baka maubusan ako.

Malayo ang Laguna dito sa Bulacan kaya maaga pa lang ay gising na ako kasi maaga kaming umalis. We left our starting point here in San Jose del Monte Bulacan at around 6:50 and we arrived at UP Los Baños at around 10. Bale kulang 4 hours din ang byahe. Nakakapagod sa pwet. nakakangalay bumyahe ng matagal. Siguro kaya lang ako natagalan kasi first time ko. Sabe din ni papa, pag madalas na daw akong umuwi ng LB, mas masasanay ako sa byahe at parang iiksi din ang byahe. I hope it's true. Kung hindi baka hindi na ako umuwi ng madalas dito sa Bulacan. I'm planning to go home at least weekly, pero sa pamasahe, talo.

After the long wait, bumungad sa aking mata ang napakacool ambiance ng UP Los Baños. It was like a paradise before my eyes. May mga sibilisadong taong naglalakad sa streets na napapaligiran ng mga puno. Ang lamig ng hangin. Ang green ng palagid. Nakakarelax sa mata.

At siyempre, mawawala ba sa isang UP campus ang OBLATION? Eto siya:

Bakit kaya mga lalaki lang ang nagooble? Never mind. Basta UP, Oble talaga ang tatak.

Habang hinihintay ko yung iba kong kasama na UPCAT passers din na magconfirm ng enrollment slots nila, naglibot libot ako sa di kalayuan para magkuha ng pictures at eto yung isa sa mga napicturan ko. It was a very small flower ng isang animo'y damo na halaman. Nagulat din sila mommy kasi ang cute daw ng shot ko. (yeah I'm a frustrated photographer):

(macro-shot. Maganda siya sa mata ko. haha)

Eto pa isa:

(The UPLB grounds. Ang daming puno. Ang sarap tumira dito)

After confirmation, nagpunta naman kami sa dorms para magpareserve ng slot only to know na iba na pala ang policy. Hindi na pupunta sa bawat dorm na administered by UP para maginquire. Pumunta na daw sa office ng vice chancellor. So ang nangyari, naglakad kami hindi para pumunta sa sinabing puntahan kundi pumunta sa Office of Student Affairs para mag file ng STFAP ko at kumuha ng Loan for tuition ko. Alam niyo naman medyo kapos, so buti na lang may nasasandalan. Habang naglalakad nagpicture ako ng mga sceneries.

(the UPLB street--lagi akong dadaan dito. weee excited)

(eto yung field ng UPLB. Astig kasi ang lawak. Tanaw pa yung bundok Makiling. Tapos yung tower astig. Ang taas niya at ang ganda ng architecture. Luma ang style. I like antiques)

(ang ganda ng punoo na ito. Eto ata yung centennial tree na sinasabi nila. no doubt. Muka nga siyang centennial)

After that, siyempre gutom na kami. Sabi ng naglalakad ng papers namin, punta daw kami sa IRRI para doon na kami kumaen. Magpipicnic daw kami. So ayun, nagdrive na si kuya driver at nakarating kami sa isang place na animo'y palayan talaga. Malapit pala sa college of agriculture. Hindi kami pinayagan na pumasok doon kaya naghanap na lang kami ng place para kumaen somewhere sa grounds ng UP. After eating, siyempre habang nagkwekwentuhan sila naglibot ang frustrated photographer at namicture ng kung anu-ano.

(sobrang laki ng puno. Feeling ko abot na siya ng langit. haha exagge lang)

(Ang hirap picturan ng langgam. ang bilis niya maglakad. camera shy. Muka lang tuloy siyang dumi sa picture.)

After that, nagpunta na kami sa inquiran ng dorms kasi last na yun na dadaanan namin. Tapos di pa rin ako nakapagpareserve kasi may deficiency ang requirements ko. Ipa-LBC na lang daw. After that umuwi na kami. Nalungkot ako kasi di ako nakapagpicture sa mismong gate ng UP Los Baños. Next time na daw. So eto ang huling sulyap kay Oblation before leaving UP.

We arrived home at 5 pm. Hindi kami ginabi. Good thing makakapag computer pa ako. I really love the place of UPLB. Napakaconducive niya for studies. Very different form the city universities kung saan kaliwa't kanan ang pollution--mapa noise, air, water land. I think mapapamahal ako sa LB neto. parang ayoko na magtransfer sa Diliman sa second year ko.

(btw sorry tagal ko magupdate. Daming nilalakad. by the way April 16 is fast approaching. it will be my 17th birthday. Gusto ko po sana ng UNIQUE na photogreetings. send lang po sa sucalditolouie@gmail.com if meron. thanks)

Read More

Pinakahihintay

January 3, 2011 ang nabasa ko noon sa website nila na irerelease daw ang result ng UPCAT. So January 2 palang eh tense na kaming lahat at nagaabang na ng pagpasok ng 3 para makita ang results ng UPCAT (University of the Philippines College Admission Test). Matagal din main tong hinintay. 5 months kaming clueless kung ano na nga ba ang resulta ng entrance exam namin.

Ang bilis ng panahon. Parang kailan lang eh ipinost ko ang Kwentong UPCAT ko. Ngayon eh lumabas na ang resulta.

Pero bago ko sabihin ang resulta, nagpapasalamat ako sa mga tumulong sa akin lumakad ng papers ko for UP, at the same time sa review center at sa ibang mga sources. Di niyo naman toh mababasa pero salamat pa rin.

So ayun na nga. Kinabukasan eh nabalitaan na yun sa school ni Miss Fat. (sa mga di siya kilala, siya yung teacher ko sa English na nagbabasa minsan dito at minsan ko ng nagawan ng entry) at tiningnan nila sa internet sa school at ang sabi ay naiba daw yung January 3. Naging 1st week of January daw. Takte naman. Pinaeexcite kami lalo. Pinasasabog ng UP ang kabado naming mga puso.

Kinagabihan ng January 3, piniem ako ng kaklase, 10pm daw ang release ng results. Nagtweet daw yung taga-UP na admin. So at yun nag-abang na kami ng resulta sa website. Takte 10:30 na eh di pa rin lumalabas yung resulta. Sabe daw sa tweet eh baka daw before 12 pa daw or worst scenario eh January 4 pa raw. Di ko na hinintay. Natulog na ako. Nagpray na lang ako.

kinabukasan, paggising ko ng alas sais para maghanda sa pagpasok sa school eh binuksan ko ang PC at titignan ang result. Pag-open ko ng site, walang result akong nakita. First week pa rin ng January yung naandoon. Clinick ko yung mga mirror sites. ABA MERON NA! Kinabog ang dibdib ko sa kaba at excitement.

Hanap hanap ng name range.

ST.....

Su...

At eto ang sumunod kong nakita :

(malabo yung pic. Dito na lang po yung link -> UPCAT 2011 RESULTS)

Ang una kong nasabi ay ang isang "UI PUMASA AKO" with the tone of bagong gising na walang feelings. Sobrang natuwa ako niyan pero ang hirap magexclaim pala pag bagong gising. Tinawag ko agad ang mommy at papa ko at natuwa naman sila sa result ng exam ko.

OMG Los Baños is so far. Ibig sabihin malalayo ako sa pamilya ko ng 5 years? independent na ba ako next year? saan ako titira? Pero ok lang. kaya ko yan lahat for UP. YES I'M PROUD TO BE UPINIAN. Sa UP na talaga ako mag-aaral for sure.

I survived UPCAT 2011. Tulad nga ng wish ko noong una akong makapunta sa UP, babalik ako at eto na ang passport ko. BABALIK NA AKO, UP!

Ang saya ko!

Thank You Lord for making me Pass this University! :]

Read More

Kwentong Mapua

Ang post na ito ay 3rd installment ng college university entrance test kwento ko. After ng madugong UPCAT at ng SWABENG USTET eh napagdesisyunan ko na kumuha din ng exam sa Mapua Institute of Technology.

Bakit?

Dahil sabi ng mga nakakaalam, mahusay daw ang Engineering ng Mapua at dahil nga dream ko maging successful engineer someday ay siyempre check ang Mapua sa dream universities ko.

Actually, medyo hindi naman malayong malayo ang Mapua dito sa bahay namin. In fact, isang bus at isang jeep lang samahan ng kwentuhan at tawanan eh nasa Mapua ka na.

Nung nag-apply kami sa mapua, nakakuha kami ng libreng bag at pin. Yun yung gagamitin daw namin sa exam if ever we want. So ayun together with other 3 engineering aspirants and 1 architect to be, sinuuong namin ang Manila.

Siyempre sa una, kasama namin nag-apply yung dad ko at dad ng isa kong classmate pero nung exam na eh kami kami na lang ang pumunta. Big boys na kami. Alam ko naman na kung paano basta once na makapunta ako kaya di na problema.

Let me describe Mapua. Compared sa UP at UST, medyo maliit lang ang Mapua. Composed ito ng SOUTH, NORTH and WEST building if I'm not mistaken. Medyo kitang-kita mo agad ang mga estudyante na naglalabuyan sa campus. Di gaya sa UP na sobrang lawak kung saan parang nasa park ka lang at di mo aakalain na mga estudyante ang makakasalubong mo.
Maganda din naman ang facilities ng Mapua. Saktong-sakto sa mga courses offered nila. Puros mga gamit ng engineer ang makikita mo. Kaya nga love ko ang Mapua dahil doon.

Sa loob ng testing area, sobrang malamig. Putek nakashort lang ako nung nag-exam. Gininaw tuloy ako pero natapos ko naman yung exams.

About exams, madali lang siya ng konti. Verbal exams, 90 items for 1 hour, Numerical Exams 45 items ata sa 1 hour tapos Subject tests 45 items composed of Biology, Chemistry, Physics, Logical Reasoning at Critical Thinking na sasagutan mo sa 40 minutes. hanep.

After namin mag-exams eh gumala kami sa Manila. Sapalaran kaming lima kasi 1st time namin gagala sa isang lugar na hindi naman namin gaanong kabisado. Lakad dito, lakad doon, nakapunta kami sa Luneta. oh diba, ang sipag ng paa namin. Eto ang ilang sneak peak.



After a week eto ang naging bunga ng exams ko:


Sobrang saya ko! Pasado na ako. MAy isang university na na pwede akong pumasok sa college :]
Final college entrance test, PUP College Entrance Test ;]

Read More

USTET Experience

August 22, 2010, ngayon yan, ay nagtake ako ng isa nanamang college entrance test sa isa nanamang university na kabilang sa tinatawag na BIG 4. USTET nga ito or mas kilala din sa tawag na University of Santo Tomas Entrance Test. Ayon sa mga rumors bago pa man ako mag exam sa UST, mas madali daw ang USTET kaysa sa UPCAT pero may isang distinction ang USTET--panalo sila sa mental ability test.

Umaga pa lang, nagprepare na ako. Umaga kasi ang test ko so need ko pa sumakay ng bus papunta ng manila at this time, solo na lang ako. Ayaw nila ako samahan. Sabe nila "Bakit magpapasama ka pa? Ang dali lang pumunta dun. Paano ka niyan magcocollege?" At dahil ouch nga naman ang statement na yan at dahil na din naghahanap ako ng feeling of independency ay mag-isa akong lumuwas ng Maynila bitbit ang test permit, at ilang mga baon. 1st time ko bumyahe mag-isa pa Maynila, na sasakay ng bus at dadaan pa ng NLEX pero thank God nakarating ako sa UST ng safe at MAAGA pa. Early bird talaga ako.

Lakad, lakad, lakad. Feeling ko ang galing ko. Kasi naman wala akong ibang nakikitang mageexam na mag-isa lang. Lahat sila may moral support. Yung iba kasama pa ang buong pamilya, san ka pa. Ano to reunion? Pero on the other hand, naiinggit lang talaga ako sa kanila. Bitter ako dahil wala akong kasama LOL.

Dahil ayoko mag mukang tangengot, nag asta naman akong confident habang naglalakad. Yung feeling ko kabisado ko yung loob (pero medyo talaga. Doon graduate si ate) pero hindi naman gaano. At last, nakita ko din ang building na pageexaman ko, as usual sa mga ganitong pagkakataon feeling star struck audition ang mga testing centers pero since kami naman ang star eh deretso na kami agad sa loob. Konting akyat ng hagdan, PRESTO. Nasa tapat na ako ng room ko sa may third floor. Gusto ko na sanang tumalon sa baba pero hindi masyadong maganda ang babagsakan. Wag na lang. Sayang ang sandwich na dala ko. Medyo huming-hinga muna ako saglit. Akala ko kasi may pila pa. Pagsilip ko sa room may ulo kaya ayun pumasok na ako. Waaa.. konti ng tao, pero ang cute ng proctor ha. :)) (students ng ust ang proctors)

Bago mag exam, nakailang cr din ako. Ang lamig kasi eh sa room. Nahiya naman akong magjacket kasi mahahalatang poor ang resistance ko sa lamig kaya bahala na. 50 heads per room, absent ang dalawa samin. Lahat ng nasa room halos lahat kami lalaki 3 lang ang babae. Puro engineering aspirants kami lahat.

Pagkabigay ng test instructions, ayon nagsagot na kami. Una yung parang IQ test siya, measurement daw kung gaano kabilis mag-isip, pure common sense lang pero ang iksi ng oras. 80 items for 30 minutes. Bitin. Di ko tuloy natapos. Hanggang 62 lang nasagutan ko. Next doon yung English na medyo may kahirapan kasi vocabulary ang focus ng halos lahat. Weak pa naman ako dun. Sana error identification na lang like upcat. Sumunod naman yung math, madali siya compared sa upcat pero bitin din ang oras. 60 items for 45 minutes lang. Last yung science, madali lang din siya.

Pagkatapos ko lumabas ng testing room ko, pinuntahan ko ang classmate ko sa may kabilang ibayo ng building. Swerte ko, may kasabay na ako umuwi at kala ko uuwi na kami, may libre inasal pa ako. Birthday niya kasi. Ayos guud!

After that, umuwi na kami at pag dating ko sa bahay, bulagta. Kapagod ang biyahe :)).

Sana pumasa din sa UST para may second choice campus if and only if ma reject sa UP.

2 down. 1 more. See you mongol 2 pencil sa OCTOBER :)) MSAE naman. (Mapua Scholastic Aptitude Test)

Read More

Trip to UP at kwentong UP

Last sunday, after ng super madugong dry run examination namin for UPCAT ay nakita ko na lang ang aking sarili na naglalakad sa overpass patawid sa UP. Katapat lang kasi ng testing center namin (which is PSSC) na katabi ng Iglesia Central kaya naglakad na lang kami papuntang UP. Isang overpass lang naman ang tatawirin at dahil nga mga cam whore ang mga kasama ko eh pati ba naman sa overpass ay nagpicture? Ok lang. cute naman ako :] Connect?

Only thorn among the roses daw ako. Huwag kayo, matinik to :] joke lang wala kasing choice. Yung mga dabarkads kong mga brothers ay sa STI at PMA na lang ata magaaral (Sa Tabi ni Inay at Pahinga Muna Anak). Ewan ko ba, sa batch namin 3 lang kaming boys ang nagapply for UP. Masyado silang occupied sa mga gawaing iba. Mabuti na yun, para sa future ko naman toh.

Ilang linggo ko na din plinano magpunta ng UP kasi medyo malapit-lapit na din ang UPCAT. Buti na lang naisingit sa hectic schedule ng artista ang pagbisita sa mga fans niya.

Pagdating sa gate ng UP (hindi main gate) ay natuwa naman ang inyong lingkod dahil first time kong gumala sa isang university kasama ang kaibigan at hindi ang mga magulang so balak ko na sanang halikan ang sahig ng UP, nahiya lang ako sa mga kasama ko. Sabi kasi ng mga matatanda, pag hinalikan mo daw ang sahig eh makakarating ka daw dun ulit--so ibig sabihin 5 years akong paulit-ulit na pupunta doon if ever na makapasa ako sa UP pero since makabago na ngayon, nakakahiya namang gawin yung mga ganung kasabihan diba.

Ang laki ng UP, pero kinaya naming maglakad ng halos kalahati ng UP para mahanap lang ang mga testing centers namin. Nakakapagod, di namin kinaya kaya sumakay na kami ng Jeep na UP IKOT. May jeep din daw na UP TOKI. (reverse daw ng ikot) pero hindi ko nakita ni isa sa mga jeep na UP TOKI. Nacurious lang ako. Since mga first timers kami sa UP at walang mapa, ay nagsabi na lang kami kay manong driver na ibaba kasi sa SOLAIR pero fail, nakalimutan ata ni manong at lumampas na kami sa SOLAIR. Ilang segundo din ang lumipas ng mag sink in sa utak ko na lumagpas na kami sa SOLAIR kasi nakita ko na yung sign board "UP SOLAIR". Bakit ganun yung utak ko ang slow, pagod na ata. At yun, bumaba kami at nilakad pabalik ang mga siguro ay 100 meters na sobra sa SOLAIR.

Napagusapan din namin habang kumakaen sa isang kainan sa loob ng UP, dahil nga sizzling ang kinbakaen namin, mahirap siguro mareincarnate bilang sizzling plate. Napakainit na nga ng trabaho mo, ang itim mo pa. Wala lang, resulta lang siguro iyan ng pagkapagod sa paglalakad-lakad.

Sabi din ng tatay ko dati, wag daw ako magaral sa UP. Iba daw kasi ang kultura sa UP. Baka daw mamaya mapilit ako magfrat at magoblation :)) pero di ko naman gagawin yun. Ngayon, convinced na siyana doon ako mag-aral if ever. Pinakamalapit kasi sa amin ang UP kaysa sa other choices ko for college (UST and MAPUA). Isang tricycle lang at jeep na hataw at pag magulo na ang buhok mo, nasa UP ka na noon.

Speaking of oblation, akala ko malaking super laki yung oblation na yun (yung rebulto) sa main gate ng UP. Ang liit lang pala. Ang itim pa :] Pero ewan ko, di ko makita kung ano ang simbolism nun. Maybe soon, pag nagaaral na ako sa UP. By the way UP Diliman po pala tinutukoy ko.

Eto po pala yung iba pang pics, if ever na type niyo lang tignan


Isa pang magada sa UP, eto :]


Ang cheesy nila noh, ganyan sa UP, freedon yan na tinatawag. Actually, hindi nila alam na pinicturan namin sila sa ganyang posisyon, at lalong lalo na hindi nila kami kilala. Anyways, kung makita man nila ito ok lang naman siguro diba? Mahal naman nila ang isa't isa :))

Anyways, Dito na nagtatapos ang kwentong UP ko :]

Read More

I forsee my college life now.

Isang taon na nga lang talaga ang bibilangin at lalabas na ako sa totoong mundo. Hindi lamang makukulong sa isang silid aralan at makikisalamuha sa pare-prehong tao kundi sa mas malawak na mundong aking papasukin, ang buhay kolehiyo.

Busy na nga marahil ang senior year ko sa highschool dahil ngayong bakasyong pa lamang kahit hindi pa ako enrolled for 4th years ay nagiikot na kami sa iba't ibang schools for freshmen admission test forms and hindi lang yon, nagenroll na rin ako for review sa UPCAT (University of the Philippines College admission test) na sinasabi ng karamihan na uber sa hirap, but I guess nadadaan naman ang lahat ng iyan sa pagaaral so why bother on the thoughts, i-try ko muna even though my parents doesn't like UP as my college training ground.

Sa kasalukuyan, meron na akong isang form for college at sa UP pa lang iyon. I'm fixing my scheds pa para makakuha ng form sa ust, mapua and other schools.

I'm planning to take Electronics and Communications Engineering for college kasi nga I find it interesting pero kung hindi ito possible eh I will go for Electrical Engineering. basta gusto ko engineer ako. Ayoko naman kasing sundi yung mga sinasabi nilang iba cause hindi naman sila ang magaaral bakit ba.

This is just the start of the real life, and I know I can cope with this. I'm very excited. Mas naeexcite akong magcollege kesa mag fourth year ^^

Here are the logos of the schools I am most interested with :

by the way pa help naman ako if possible ^^

Read More