Thursday, June 9, 2011

Unang Tikim

Nasundan nga ang huli kong post at ngayon nasa isang computer shop ako sa loob ng campus ng UP Los Baños. Apat na araw na din ako dito. Sa loob ng apat na araw na yon ay marami akong mga bagong karanasan. Iba't ibang unang tikim sa buhay kolehiyo.

Hinatid na ako ng parents ko dito last monday at nagstay ako sa New Forestry Residence Hall sa may upper campus ng UPLB. Di naman kaiba sa akin ang mga araw na walang kasamang magulang kaya ayos naman sa akin na magdorm, lalo pa't komportable ang lugar. Nakakapanibago kasi wala na ngang gumigising sa akin sa umaga, nagluluto ng pagkain ko at nagpapayo sa akin, pero sa loob ng apat na araw na pamamalagi ko sa kabundukan ng makiling eh masasabing nakakapagadjust na din ako.

Maayos naman ang naging pakikisama ko sa aking mga roommates. Sa bawat kwarto eh apat ang tao pero sa kaso namin, hindi pa rin lumilipat ng UPLB ang isa. Sana eh ganun na nga lang para maluwag kami sa kwarto.

Official na nagstart akong pumasok noong Tuesday. Campus tour lang naman iyon na nakakapagod. Pero bago ako mapagod, sobrang nakakabobo as in. LATE ako sa campus tour, meaning to say hindi ko nahanap sa pila ng mga estudyante yung block ko kasi nakaalis na daw sila. Medyo pinawisan na ako noon pero good thing may tumulong naman sa amin. nakapagtour rin kami ng maayos at ayon nalaman ko kung saan ako papasok na building.

Wednesday, walang masyadong klase. Puro opening convocation lang, University wide at sa college namin. Bago pala yun ay nagkaroon din ng librang almusal para sa aming freshmen. Medyo hindi masyadong madami ang nakain ko kasi nga hindi ko na mahawakan yung ibang binibigay na pagkain pero ayos lang kasi nga nabusog naman ako. Nakapagbond ako with my new friends sa UPLB. Isang ka course ko-- BSEE; at isang BSIE. Ang twist nga lang eh maghapon umulan, so maghapong babad ang paa ko sa tubig. nakatsinbelas lang kasi ang Renz. Ayos lang, new experience. At isa pa, nakailang brownout din ang naexperience namin.

Ngayon, dalawa lang ang subject ko. Isa sa umaga at isa sa hapon at pareho na silang tapos. Medyo nakakapanibago kasi large class kami pero siguro nasasaakin din naman yun kung magpapadistract ako or hindi. Ngayon din, balak ko na lumakad sa sakayan pa forestry kung nasaan ang dorm ko. Medyo madalang ang jeep na umaakyat doon sa upper campus eh kaya magaabang na ako.

Di ko alam kung masusundan pa ito ulit pero sana.

Salamat sa patuloy na suporta at hinihiling ko ang panalangin ninyo na sana makaya ko itong lahat. :)

Tuesday, May 31, 2011

to blog or not to blog

Naiisip ko lang, kaya ko pa ba magblog? This past few days kasi parang nawalan na ako ng appetite mag post ng something. Naging busy din kasi this past few months at hindi na nakapagbukas. Ang resulta, tinamad na rin. Bueno, this is just a personal blog naman. Wala naman akong nakukuhang income dito. Sabe ko nga nung binuksan ko itong blog ko, magsusulat lang ako ng mga gusto ko. Hindi ko naman ineexpect na may magbabasa ng mga ito (meron nga ba?). Pero for now, hindi ko alam kung kaya ko pa ngayong papasok na ako ng college. Magiging super busy na ako siguro. At walang akong internet source sa bundok makiling so pano ba yan, kung masundan mag itong post na ito eh maganda. Pero kung hindi man, adios. Mananatili pa rin ang link na ito kung gusto niyo mag backread sa mga personal kong kwento. Salamat sa lahat ng naging parte ng sulatkamay ko sa magdadalawang taon nito sa blogosperyo. Oh siya.


:) mamimiss kayo ni renz. Di bale, fb fb na lang muna for now.

Wednesday, May 11, 2011

What I LOVE about LOS BAÑOS

Isa sa mga nagustuhan ko sa pagbisita ko sa Los Baños, hindi lang sa masarap ang hangin dito dahil sariwa at madaming buko which is my favorite, ay yung pagiging eco-friendly nito. I'm not quite sure if this is implemented all over Los Baños, pero naexperience ko ito sa UPLB and sa kalapit na mga establishments. Ano ba ito? Gumagamit sila ng brown paper bags.

Yes I admit, mas convenient gamitin ang plastic bags kaysa sa paper bags kasi mas matibay ito compared to those papers na madaling mapunit or nababasa. Kaya nga dumami ng dumami ang gumagamit ng platic as time goes by at hindi na nagagamit masyado yung mga paper bags. Sa totoo nga, namulat at nagkaisip na ako sa mundong ito na puro plastik na ang ginagamit. Hindi ko na naabutan yung traditional na paper bags and bayong.

Ano ba ang kagandahan ng paggamit ng paper bags? 

Una sa lahat, alam naman natin na dumadami na ang basura natin ngayon. Ang laki kasi ng basurahan natin--isang buong bansa. Kaya naman sa maikling panahon lang ay napuno na yung mga dumpsites at ang nagiging solusyon ay ang paghahanap ng bagong dumpsite. (One example for an instance is the Puyat Landfill here in San Jose del Monte which is tinututulan namin. Basahin mo ito). Pagnagkaganoon maaapektuhan ang maraming tao at ang ecosystem.

Ang paggamit ng paper bags ay nakakatulong na maibsan ang mabilis na paglobo ng mga basurang hindi natutunaw. Alam ko, hindi na natin mapipigilan ang gumamit ng plastik dahil parte na ito ng systema natin pero kaya natin itong maiwasan sa paggamit ng mga paper bags. 

In my youth organization which is Youth For Christ, we already started. Sa tuwing nagbebenta ng stuffs tuwing conferences, hindi na kami gumagamit ng plastic bags kundi paper bags na. Hindi na rin kami gumagamit ng plastic spoons and plastic bottles. Nagdadala na lang kami ng metal spoons and tumblers for water. Oh diba, eco-friendly.

I hope ang Manila ay sumunod na rin sa yapak ng Los Baños. Pwede naman tayong bumalik sa kinamulatan natin noon diba? At pwede rin na maging responsable tayo sa mga basura natin. 

I am an advocate for a greener nation--opo tama kayo dahil bilang isang facilitator ng mga batang kalikasan, kailangan na sa akin magmula ang gagawin ng mga bata. Tama?

Lost in Space

Hi mga ka-blog. Kamusta na kayo? Sorry ang dalang ko magblog recently. Kung anu-ano kasi ang mga bagay na inuuna kong asikasuhin kaysa magsulat.


Gusto ko lang ipaalam sa inyo na buhay pa naman ako. Yeah, inhale-in exhale-in over here. Anyways, anu nga ba ang pinagkabusyhan ko? Since wala naman akong maikwentong kapakipakinabang ngayon, kukwentuhan ko na lang kayo ng mga nangyari sa akin this past few weeks.


April 29, 2011
Bumalik ako sa University of the Philippines Los Baños (kailangan buo?) upang magpamedical exams. Maaga akong ginising ni papa kasi mga magcocommute lang kami at balita ko super mahaba daw ang pila sa University Health Service (UHS) kapag tinanghali ka na kaya ayun, kahit burden eh bumangon pa rin ako. Nagayos ng sarili, nagbreakfast at umalis na kami. First time ko ito magcommute kasi last time na nagpunta kami sa UPLB eh may sasakyan kami. So far, so good. May hassle man ng onti pero that's part of life. Sa una laging nagkakamali. 


After the sleepy almost four hours na byahe, nakita ko na lang ang sarili ko na naglalakad sa loob ng UPLB, naghahanap ng university registrar. Too bad, it was our first time kaya nga hindi namin alam ni papa kung saan pupunta. Ang masama pa doon, yung ruta ng jeep na nasakyan namin is KALIWA at mas gamay ko ang daan sa KANAN kaya bumaba na lang kami at nagtanong tanong kahit na umaabon. 


After that, nakakuha na ako ng medical permit tapos pumunta naman kami sa UHS which is nasa taas ng bundok. Literally ang taas ng location. Nakakapagod maglakad kaya pagdating sa taas eh hingal na ako at medyo pinawisan na din ng konti. Buti na lang maaga kami for medical. kakaunti pa lang ang tao. So ayun, pumasok na aako sa loob ng hospital. 


Station by station ang process. Sa una, kukuhanin yung x-ray results mo at bibigayn ka ng form to accomplish. Then, tatanungin yung history ng pamilya niyo tapos vital signs, height and weight then visual test. Hindi pa natatapos yun. Lumipat ako ng panibagong mahabang pila sa dental exams at doon ko naka EB yung schoolmate ko na nakilala ko sa FB. She's kind and nice pero umalis din sila agad ng mom niya. 


After that, lumipat kami ng kabilang building for the physical exams. So separate na ang pila ng boys sa girls. Nagtataka kami kung bakit sa girls ang dami nila pero mas mabilis matapos ang physical exams nila kaysa sa amin na kakaunti nga lang. Kaya naman pala, may hubaran session pag lalaki ang mag physical exams. 


Hindi ko na iku-kwento ang nangyari basta nakakailang pero that's it. Nakaraos din kahit na nakakailang talaga. Pero sabi ko na lang, mga propesyunal naman yun at walang halong malisya yun kaya oks na. Sumakay na kami ni papa ng jeep pababa sa lower campus para asikasuhin yung mga bagay na iba.


Talagang naging kakaibang experience to para sa akin. First time ko sa mga bagy-bagay tulad ng pagcommute from Bulacan to Laguna, pag undergo ng physical exams at maligaw sa loob ng UPLB. It was a fun experience at from that may natutunan ako-- hirap maligaw sa UP. lalo na pag umuulan pramis! :)


next time na yung ibang  kwento

Thursday, April 28, 2011

Friendster





Bago pa man mauso ang facebook at maaliw tayo sa mga apps na handog nito, una tayong naaddict sa FRIENDSTER. Sino nga ba ang walang friendster noon? Kahit nga yung mga ilang classmates ko na walang facebook ngayon ay may friendster din. Kung baga, nauna tayong namulat sa mga testi or comments na yan, kaysa sa mga like like ng facebook. 

Nagsimula ako mag friendster nung grade 5 ako. Take note, friendster ang una kong site na nalaman sa internet. 11 lang ako noon kaya inadjust ko pa ang age ko sa 21 para swak sa friendster. Ni hindi pa ako marunong mag email noon pero FS user na ako. Siyempre impluwensiya ng kaklase, napaFs ako sa murang edad. Partida wala pa kaming internet noon so talagang gumagawa ako ng paraan makapag fs.


Alam niyo ba yung takip ng MATADOR brandy? Yun ang nagiging paraan ko para makapag computer sa labas. Paano? Dati kasi may summer promo sila. Yung cap nun yung may mga 5 pesos na nakalagay, pinapapalit ko sa tindahan. Sa bawat 5 pesos, 4 pesos ang palit. Sa bawat Matador na premyo, 15 pesos ang palit. Since madalas naman ang inuman sa street namin, kinukuhanan ako ni papa at pinangcocomputer ko naman. Yan ang wais na bata.


Naalala ko din, sa friendster ko una inupload ang unang picture ko using webcam. Old school no? Sa bahay pa ng classmate ko noon yun at grabeng tuwa ko dahil may picture ako sa computer. Ginawa ko pa ngang desktop picture ng pc namin yun wahahaha. 


Friendster din ang una kong binuksan na site nung nagka internet kami sa bahay. May camp nga kami nun eh, umuwi lang ako ng bahay para hintayin yung magkakabit ng net sabay nag friendster ako. Madami akong memories sa friendster na yan. Jan ko din kasi nakilala yung ilang blogger friends ko dati nung nagsisimula pa lang ako magblog. Sila kuya led at marami pang iba. Sadly nagsipagsarado na ang kanilang blogs at hindi na rin gaano nakakapagtestihan dahil nga nandyan na ang facebook.


Bakit nga ba pinaguusapan natin ang nananahimik na friendster ngaun? Ahm kasi may mga balita, look mo ang pic:






Basahin ang kabuuang balita dito


Nakakahinayang naman kung mawawala na lang lahat ng pictures, testi, messages, groups at mga bulletins natin diba? Aminin niyo man at sa hindi, friendster muna ang kinabaliwan niyo bago ang facebook. Marami kayong pinagdaanan with fs. Madami na din kayong naupload na parte na ng memorya nio kaya kung ako sa inyo, bago mag May 31, gawin niyo na ito:


eto yun 


Isalba niyo na ang files niyo. At pagkatapos, tingnan natin kung maganda ba ang pagupgrade ng FS. Though alam ko na mas magandang mag FB kasi mas convenient, try pa rin natin. Ika nga sa kasabihan, "Ang hindi marunong lumingon sa pinanggalingan ay hindi makakarating sa paroroonan" or in short, "ang hindi marunong lumingon sa friendster ay hindi makakarating sa susunod sa facebook." Waley. Basta yun na. Isabla natin ang files natin.


Oh pano, log in na. Eto na link --> PINDOTIN MO AKO




add niyo din ako hehehe --> PINDOTIN MO DIN AKO

Wednesday, April 27, 2011

Cagayan de Oro Adventures

Naaalala ko pa noon. APRIL 11, 2010. Nasa Baguio ako. International Leaders Conference din yun. Annually kasi umiikot yung venue for ILC. Tapos inannounce na sa CAGAYAN DE ORO daw ang susunod. Napabuntong hininga na lang ako. 


Cagayan de Oro? Ang layo. Makakapunta pa kaya ako? Sana...


Umasa ako na makakasama ako sa Cagayan de Oro. Mas naexcite pa ako nung nalaman ko na yung ILC CDO ay tatama sa mismong araw ng birthday ko. Mas may pag-asa na akong makasama sa kadahilanang hihingin ko yun na birthday gift at graduation gift. Nung una ayaw nila ako pasamahin. Kesyo masama daw magbyahe pag birthday, pag graduation. pero wala na silang nagawa. Inilibre ako ng ate ko. (Thanks ate sa treat!)


April 14, 2011 and scheduled flight namin. Two days before pa lang eh nagaayos na ako ng gamit for 5 days. Di naman halatang excited diba? First time ko kasi bibyahe ng tawid dagat. Very unusual na payagan ako nun. Buti na lang kasama ang ate ko.


Umalis kami dito sa bahay ng 10am. Ang flight kasi namin at 3pm. aabot pa kami. Kaso may thrill. Traffic pala sa Manila kahit wala ng pasok. Ang bagal pa ng LRT na nasakyan namin. May sinusundan daw na train. Woooo. Kabado sila kasi daw baka daw di na daw kami makapagcheck-in. Ako naman nakatayo lang. Di ko alam kung dapat ba akong makisabay sa pagpapanic nila sa masikip na LRT. Pero ayun nakaabot naman kami at medyo naghintay din kami ng flight namin na medyo nalate ng konti yung airplane. 


First time ko sumakay sa eroplano kaya medyo excited ako. Tinatakot ako nila ate masakit daw sa tenga pag nag take off at nag landing. Habang naglalakad kami papasok sa plane, sobrang kinakabahan ako sa excitement. Ganun pala sa plane. Parang bus lang kaso sobrang conveniet. May sinuturong pangkaligtasan pa. Medyo masakit sa tenga yung pressure pero may tactika naman para mawala. It's either lumunok ka lang or mag dighay :)


After 1 hour and 15 minutes na byahe via himpapawid, nakapagland din kami sa city of Golden friendship--- Cagayan de Oro city, Misamis Oriental, Northeastern Mindanao. Susyal ang first tawid dagat ko. Mindanao pa ang inabot ng paa ko. Kita naman na masaya ako sa mga kuhang ito diba?


Our Plane
Ako, si Josh at si Ate. Kakalanding lang sa CDO
Si kuya Jomel, ako, at si ate




After that, hinatid na kami sa accomodation. Habang byahe, tinitingnan ko ang environment ng CDO. Malinis, check! Malapit sa kalikasan, check! Civilized, check! Ang lalaki ng high way--check! At dumating na kami sa accomodation namin. 


Fast forward


Kung saan saan kami gumala sa cagayan de oro. Ang dami kasing mapupuntahan doon. may divisoria din doon. Akala ko nga niloloko nila ako na sa divisoria kami pupunta, aba meron pala talaga. Kainan siya, ang daming pagkaen saka mura lang. Nagpunta din kami sa iba't ibang pasyala tulad ng Limketkai mall, SM CDO, Cogon Market, Divine Mercy etc. madami, masaya! 


Nakaabot pa nga kami sa may Iligan City, Lanao del Norte--Sa may Maria Cristina Falls. Ang ganda ng falls. First time ko makakita ng real falls in person kaya namangha naman ako. Akala nga namin pwede magswimming kaya nagdala kami ng damit pero hindi naman din pala. Pero oks lang, busog na busog naman kami sa burger over looking the flass. Eto yung ilang pics sa Maria Cristina Falls:


Ang Maria Cristina Falls
Nakarating na dain sa Maria Cristina. Yehey!
Magkapatid :)
Meet the gang :)
Halos lahat kami dito :) Go team Bulacan! :))


What's fun with my CDO adventure, yung makameet ka ng mga bagong friends mo. I know lahat ng kasama ko taga bulacan because we're one solid YFC Bulacan pero iba-ibang lugar din naman kami sa bulacan. Doon naging close ko silang lahat especially sa dalawang brothers na kasama ko palagi. Taga Central Bulacan sila samantalang ako sa South Bualcan. May nameet din kaming kaibigan, YFC CDO siya. Siya yung naging kasama namin sa paglilibot. Kumbaga siya yung nagtour saamin sa CDO. Napakabaet niya. Actually kaming apat ng naunang 2 brother ko na binaggit ang laging magkakasama. Sad nga lang kasi iba sila ng accomodations.


Ang pinakamasaya sa CDO adaventure, yung makasama mo yung 6000+ YFC na kasabay mong umuupo sa grounds at nakikinig sa mga teachings. Kasabay mo na nagwoworship at nagdadasal. Kasabay mong natouch ang buhay.








April 18, 2011, flight back namin pauwi ng bulacan. nakakalungkot kasi tapos na yung pinakahihintay kong sandali ng 2011. Magkakahiwahiwalay na kami ng mga bago kong close friends. Pero that's life. May facebook naman at cellphone for communication. Saka ang mahalaga, may pag-iipunan na ulit ako. Next year's International Leaders Conference ay sa AKLAN na. Wee, BORACAY!


Bawal daw magpicture gamit ang phone. Sorry naman pasaway ako. 


Salamat sa mga nagbasa :)


Credits to ate Jerri Mae and Josh gatan for the pictures. 

Wednesday, April 20, 2011

seventeen

What's significant with the number 17?
Wala lang.
It's just a number for most of us. Siguro madami sa inyo ang nagtataka kung bakit puro about seventeen, or I guess madami na din ang nakahula kung bakit.

Yes you got it right. I just turned 17 last April 16, 2011. Graduate na daw ako sa pagiging sweet at isang taon na lang sa pagiging legal na mamamayang Pilipino. Tumatanda na raw ako. Ayos lang. It's still part of being a human.

How did I celebrated my day?
Sobrang special at unforgettable ng birthday ko na ito. Unang una, ito ang birthday ko na hindi lang ako nakatambay sa bahay dahil nalulumbay sa isang bakasyong matamlay. I was out in the streets of Cagayan de Oro, lakad ng lakad with my newly met friends. Umattend kasi ako ng 18th International Leaders Conference ng Youth for Christ in Cagayan de Oro.

Inabot na ako ng birthday ko sa lansangan ng CDO kasi 15th ng gabi ay nag night market kame at kumaen sa divisoria ng CDO. Pagkagising ko, hindi alam ng mga kasama kong brothers sa accomodation na birtdhay ko pala. Nalaman lang nila pagdating sa main vanue nung binati na ako ng ilang sisters na kasama namin from bulacan.

What happened on that day?
Naset-up ako sa SM CDO. Akala ko may i-memeet kami ng 2 kasama kong bro. Ayun pala isusurprise nila ako. Binigyan nila ako ng party hat, balloon, cotton candy and some foods at kinantahan nila ako sa gitna ng SM. Fantastic. Kahit na parang pambata ay natuwa pa rin ako. Very unusual kasi sa akin ang sorpresahin sa birthday ko since lagi namang bakasyon ang birthday ko.

After which, nagpunta kami sa isa pang mall sa di kalayuan. Sa may Limketkai mall kumaen kami ng masarap na ice cream and pastry sa Missy Bon Bon. Kinagabihan nagsimula na ang enlightening sessions and worships.

Sobrang sarap magbirthday together with 6,000+ brothers and sisters from my YFC community. Ang sarap mag worship. Ang sarap ng feeling. Though wala akong internet source doon para mabasa ang sangkatutak na birthday greetings sa FB, ayos lang. Kasi mas masarap yung mag worship. yang facebook makakapaghintay yan.

By the way, super natuwa ako sa mga nagbigay na rin ng picture greetings kahit na namilit lang ako. Pinasaya niyo ako.

(from avery. F super salamat. Ang ganda!)

(from andre. Salamat nak. Ikaw pinakauna. Salamat sa tyaga magedit)

(from taba Lanz. Tabs, tal;agang first time mo ba mag flame photography? salamat na appreciate ko to.)

Kahit na tatlo lang kayo, it doesn't matter. lahat kayo mahal ko pa rin.

Birthday wish?
Ang gusto ko lang naman ay mabuhay ng matiwasay with good health, walang paparazzi, may mabuting sources ng mga pangangailangan ko, may mga kaibigan na makakasama and most especially isang matatag na pamilya. Material things? okay lang kung meron pero it's not my priority.

Oh siya, salamat ng madami sa mga nakaalala. Salamat kay God sa pagbibigay sa akin ng isa pang taon par maexperience ang tinatawag na buhay. A truly remarkable birthday it was and I hope to have more fantastic birthdays to follow.