unknown title

I just want to blog today. Wala naman kasing importante ngayong araw. Kung pwede nga lang sana na hindi na nageexist ang August 25. Sana pagkatapos na lang ng August 24 eh 26 na agad para mas masaya diba?


























HAHAHA


Joke lang!


Alam niyo ba na ang araw na ito ay special? Ang araw na ito kasi ay ang birthday ng isang malapit na malapit na kaibigan para sa akin. Siya ay si Armando Nathaniel Pedragoza. (Tama ba spelling?) 
Sa palagay ko ay hindi niyo siya kilala. Malamang kasi shy type daw siya. (Self-proclaimed) Pero hindi naman :))) 


Nakilala ko si Nathan dito sa UPLB. Hindi ko siya coursemate sapagkat Applied Physics ang course niya at Electrical Engineering naman ako. Hindi ko rin siya classmate sa kahit anung subject. Nagkakilala ko siya sa isang page sa facebook para sa mga freshmen ng UPLB. Iniwan ko yung number ko doon sa isang thread at presto, may isang makulit na tao ang nagtext sa akin. Kinulit niya din ako sa fb chats and etc. Siyempre ako naman bilang isang mabuting kaibigan (ehem XD) ay kinulit din siya para makaganti at lumabas na mas magaling ako mangulit dahil madali siya mapikon XDXD.


Who would have thought na sa ilang buwan pa lang naming magkakilala eh naging close na agad kami. Siguro dahil kakaiba din kasi ang ugali netong tao na to. Napaka-sigasig niya, napaka-persuasive napaka-baet (ehemm) at siyempre calm. 


Best friend ko nga ba siya? First define best friend? Sa akin kasi ang best friend na tawagan ay iba sa best friend na turing. I never called him as my best friend but I consider him as one. Best friends will always be best friends kahit naman hindi kayo magtawagan na best hindi ba? 


Alam niyo rin ba na dahil sa kanya at sa mga kalokohan niya ay nadiscover ko ang isa pang pamilya na sobrang nakakainspire sa akin dito sa UPLB? Dinala niya ako sa SWAP (students with a purpose) isang lunes na wala akong idea kung ano ang pupuntahan ko. It was our first time to meet then. Libre niya daw ako ng dinner. Ako naman, since pagod ako sa byahe kasi galing pa akong bulacan, eh pumayag ako. You know, butas ang bulsa XD. Pero hindi pala niya ako ililibre ng dinner kasi may FREE FOOD talaga doon sa pinuntahan namin. Tingnan mo nga naman ang wais. XD Pero thanks to that, naging active pa rin ang spiritual growth ko dito sa UPLB.


Nathan, 
Happy Birthday! Salamat sa lahat. Yari ka mamaya kailangan mo kami pakainin nila kuya Dennis! May ibibigay din pala ako sa iyo. Yung statement doon ang tandaan mo palagi. Kung ano yun, malalaman mo mamaya. WEEE. 
You know I can't say a lot at alam mo na kapag nagsasalita ako, madalas double meaning or kung hindi man eh triple o quadruple pa. So hanggang dito na lang.
Salamat!


:)


PS
Alam niyo ba na si Nathan daw ang SELF PROCLAIMED na number one fan nitong blog na ito. Nagkunwari pa siyang anonymous writer at nag email sa akin ng compliments. I know it was him kasi sa isang email ko siya nag-mail. Buking :))
hahaha


SMILE always!

Read More

Leaving Home again

Ano ka ba Louie Renz? Hindi ka na nasanay. Nagdodorm ka na pero eto ka na naman at parang ayaw mo umalis sa bahay ninyo? Kailangan mong umalis kasi mag-aaral ka sa UP. Kailangan mo umalis kasi may meeting ka mamaya sa group mo sa history. Kailangan mo umalis kasi andoon ang future mo. Bubungkalin mo pa.

Hays. aalis na naman ako. 2 to 3 weeks ulit bago makauwi. saglit lang naman compared sa mga iba na umaabroad talaga pero nakakahomesick lang din ng kaunti. Wala naman magagawa kung hindi ang tumalima kasi iyon ang nararapat hindi ba?

Sa kasalukuyang oras, nasa harap ako ng pc, katabi ang gamit ko. Pag ka post ko nito ay agad kong papatayin ang computer at ako ay aalis na pabalik sa Los Banos kong mahal. Bwahahaha. Drama lang.

Ingat tayo lagi. Sorry hindi na ako nakakadalaw para makapagblog read. Sorry talaga. :_)

Read More

Konting paramdam

Hephep hooray!

Buhay pa naman ako at dahil doon ay nagpapasalamat ako kay God. 

Isang buwan na din ang lumipas nang una akong akong pumasok sa malaking mundo ng buhay kolehiyo. Sa ngayon, masasabi kong masaya naman ako sa mga nangyayari. Madaming mga bagong kaibigan ang dumating. May mga makukulit, may mga seryoso, may mukang suplado, may mayabang at kung anu-anong uri ng tao. Talaga ngang sobrang dami kang maeencounter na tao sa kolehiyo kasi paiba-iba ka ng kaklase sa bawat subjects.

Masarap din pala mabuhay sa isang dormitoryo. Malayo man sa pamilyang kinagisnang kasama eh masaya pa rin dahil sa mga bagong kaibigan na karamay sa kalungkutan. Oha, may ganun pa. Pare-pareho naman kasi kaming nalayo sa pamilya kaya kung hindi kami magtutulungan na pasiyahin ang isa't isa ay mahohomesick talaga kami. 

Isang buwan na din pala akong nakakaramdam ng kakaibang init. Ang init kasi sa los banos as in. Pati tubig doon ay mainit din. Libreng hot spring kami lagi sa aming cr sa dorm. Yun nga lang, masakit maligo pag tanghali kasi mainit talaga. Bukod sa init ng tubig eh siyempre nararamdaman ko din ang init ng pagtanggao ng ubnibersidad sa akin at sa iba pang freshmen. Sa sobrang init nga eh ang dami kong napuntahan na event for freshmen na may libreng foods. Oh diba, solve na ang tyan, solve pa ang bulsa. Saan ka pa? Dito na sa LB.

Ngunit sa isang buwan na nakalipas, mayroong isang bagay na hindi ko pa nararanasan at iyon ay mararanasan ko na sa darating na linggo. Iyon ay ang HELL WEEK or examination week sa UP. Actually hindi naman confined sa isang linggo ang lahat ng exams sa lahat ng subject. Iba iba rin ng schedule. So hindi lang siya basta week. Ito ay HELL WEEKS. 

Ayon, so wish me luck at pati na rin ang lahat ng may paparating na exams. napa-update lang ako dahil namiss ko magblog at para pasalamatan ang self-proclaimed number one fan ng blog ko na si ARMANDO NATHANIEL PEDGRAGOZA. Oh yeah palakpakan! :)

By the way, miss ko na kayong lahat.

Belated Happy 2 years old my sulatkamayko! :) (July 4)

Read More

Unang Tikim

Nasundan nga ang huli kong post at ngayon nasa isang computer shop ako sa loob ng campus ng UP Los Baños. Apat na araw na din ako dito. Sa loob ng apat na araw na yon ay marami akong mga bagong karanasan. Iba't ibang unang tikim sa buhay kolehiyo.

Hinatid na ako ng parents ko dito last monday at nagstay ako sa New Forestry Residence Hall sa may upper campus ng UPLB. Di naman kaiba sa akin ang mga araw na walang kasamang magulang kaya ayos naman sa akin na magdorm, lalo pa't komportable ang lugar. Nakakapanibago kasi wala na ngang gumigising sa akin sa umaga, nagluluto ng pagkain ko at nagpapayo sa akin, pero sa loob ng apat na araw na pamamalagi ko sa kabundukan ng makiling eh masasabing nakakapagadjust na din ako.

Maayos naman ang naging pakikisama ko sa aking mga roommates. Sa bawat kwarto eh apat ang tao pero sa kaso namin, hindi pa rin lumilipat ng UPLB ang isa. Sana eh ganun na nga lang para maluwag kami sa kwarto.

Official na nagstart akong pumasok noong Tuesday. Campus tour lang naman iyon na nakakapagod. Pero bago ako mapagod, sobrang nakakabobo as in. LATE ako sa campus tour, meaning to say hindi ko nahanap sa pila ng mga estudyante yung block ko kasi nakaalis na daw sila. Medyo pinawisan na ako noon pero good thing may tumulong naman sa amin. nakapagtour rin kami ng maayos at ayon nalaman ko kung saan ako papasok na building.

Wednesday, walang masyadong klase. Puro opening convocation lang, University wide at sa college namin. Bago pala yun ay nagkaroon din ng librang almusal para sa aming freshmen. Medyo hindi masyadong madami ang nakain ko kasi nga hindi ko na mahawakan yung ibang binibigay na pagkain pero ayos lang kasi nga nabusog naman ako. Nakapagbond ako with my new friends sa UPLB. Isang ka course ko-- BSEE; at isang BSIE. Ang twist nga lang eh maghapon umulan, so maghapong babad ang paa ko sa tubig. nakatsinbelas lang kasi ang Renz. Ayos lang, new experience. At isa pa, nakailang brownout din ang naexperience namin.

Ngayon, dalawa lang ang subject ko. Isa sa umaga at isa sa hapon at pareho na silang tapos. Medyo nakakapanibago kasi large class kami pero siguro nasasaakin din naman yun kung magpapadistract ako or hindi. Ngayon din, balak ko na lumakad sa sakayan pa forestry kung nasaan ang dorm ko. Medyo madalang ang jeep na umaakyat doon sa upper campus eh kaya magaabang na ako.

Di ko alam kung masusundan pa ito ulit pero sana.

Salamat sa patuloy na suporta at hinihiling ko ang panalangin ninyo na sana makaya ko itong lahat. :)

Read More

to blog or not to blog

Naiisip ko lang, kaya ko pa ba magblog? This past few days kasi parang nawalan na ako ng appetite mag post ng something. Naging busy din kasi this past few months at hindi na nakapagbukas. Ang resulta, tinamad na rin. Bueno, this is just a personal blog naman. Wala naman akong nakukuhang income dito. Sabe ko nga nung binuksan ko itong blog ko, magsusulat lang ako ng mga gusto ko. Hindi ko naman ineexpect na may magbabasa ng mga ito (meron nga ba?). Pero for now, hindi ko alam kung kaya ko pa ngayong papasok na ako ng college. Magiging super busy na ako siguro. At walang akong internet source sa bundok makiling so pano ba yan, kung masundan mag itong post na ito eh maganda. Pero kung hindi man, adios. Mananatili pa rin ang link na ito kung gusto niyo mag backread sa mga personal kong kwento. Salamat sa lahat ng naging parte ng sulatkamay ko sa magdadalawang taon nito sa blogosperyo. Oh siya.


:) mamimiss kayo ni renz. Di bale, fb fb na lang muna for now.

Read More

What I LOVE about LOS BAÑOS

Isa sa mga nagustuhan ko sa pagbisita ko sa Los Baños, hindi lang sa masarap ang hangin dito dahil sariwa at madaming buko which is my favorite, ay yung pagiging eco-friendly nito. I'm not quite sure if this is implemented all over Los Baños, pero naexperience ko ito sa UPLB and sa kalapit na mga establishments. Ano ba ito? Gumagamit sila ng brown paper bags.

Yes I admit, mas convenient gamitin ang plastic bags kaysa sa paper bags kasi mas matibay ito compared to those papers na madaling mapunit or nababasa. Kaya nga dumami ng dumami ang gumagamit ng platic as time goes by at hindi na nagagamit masyado yung mga paper bags. Sa totoo nga, namulat at nagkaisip na ako sa mundong ito na puro plastik na ang ginagamit. Hindi ko na naabutan yung traditional na paper bags and bayong.

Ano ba ang kagandahan ng paggamit ng paper bags? 

Una sa lahat, alam naman natin na dumadami na ang basura natin ngayon. Ang laki kasi ng basurahan natin--isang buong bansa. Kaya naman sa maikling panahon lang ay napuno na yung mga dumpsites at ang nagiging solusyon ay ang paghahanap ng bagong dumpsite. (One example for an instance is the Puyat Landfill here in San Jose del Monte which is tinututulan namin. Basahin mo ito). Pagnagkaganoon maaapektuhan ang maraming tao at ang ecosystem.

Ang paggamit ng paper bags ay nakakatulong na maibsan ang mabilis na paglobo ng mga basurang hindi natutunaw. Alam ko, hindi na natin mapipigilan ang gumamit ng plastik dahil parte na ito ng systema natin pero kaya natin itong maiwasan sa paggamit ng mga paper bags. 

In my youth organization which is Youth For Christ, we already started. Sa tuwing nagbebenta ng stuffs tuwing conferences, hindi na kami gumagamit ng plastic bags kundi paper bags na. Hindi na rin kami gumagamit ng plastic spoons and plastic bottles. Nagdadala na lang kami ng metal spoons and tumblers for water. Oh diba, eco-friendly.

I hope ang Manila ay sumunod na rin sa yapak ng Los Baños. Pwede naman tayong bumalik sa kinamulatan natin noon diba? At pwede rin na maging responsable tayo sa mga basura natin. 

I am an advocate for a greener nation--opo tama kayo dahil bilang isang facilitator ng mga batang kalikasan, kailangan na sa akin magmula ang gagawin ng mga bata. Tama?

Read More

Lost in Space

Hi mga ka-blog. Kamusta na kayo? Sorry ang dalang ko magblog recently. Kung anu-ano kasi ang mga bagay na inuuna kong asikasuhin kaysa magsulat.


Gusto ko lang ipaalam sa inyo na buhay pa naman ako. Yeah, inhale-in exhale-in over here. Anyways, anu nga ba ang pinagkabusyhan ko? Since wala naman akong maikwentong kapakipakinabang ngayon, kukwentuhan ko na lang kayo ng mga nangyari sa akin this past few weeks.


April 29, 2011
Bumalik ako sa University of the Philippines Los Baños (kailangan buo?) upang magpamedical exams. Maaga akong ginising ni papa kasi mga magcocommute lang kami at balita ko super mahaba daw ang pila sa University Health Service (UHS) kapag tinanghali ka na kaya ayun, kahit burden eh bumangon pa rin ako. Nagayos ng sarili, nagbreakfast at umalis na kami. First time ko ito magcommute kasi last time na nagpunta kami sa UPLB eh may sasakyan kami. So far, so good. May hassle man ng onti pero that's part of life. Sa una laging nagkakamali. 


After the sleepy almost four hours na byahe, nakita ko na lang ang sarili ko na naglalakad sa loob ng UPLB, naghahanap ng university registrar. Too bad, it was our first time kaya nga hindi namin alam ni papa kung saan pupunta. Ang masama pa doon, yung ruta ng jeep na nasakyan namin is KALIWA at mas gamay ko ang daan sa KANAN kaya bumaba na lang kami at nagtanong tanong kahit na umaabon. 


After that, nakakuha na ako ng medical permit tapos pumunta naman kami sa UHS which is nasa taas ng bundok. Literally ang taas ng location. Nakakapagod maglakad kaya pagdating sa taas eh hingal na ako at medyo pinawisan na din ng konti. Buti na lang maaga kami for medical. kakaunti pa lang ang tao. So ayun, pumasok na aako sa loob ng hospital. 


Station by station ang process. Sa una, kukuhanin yung x-ray results mo at bibigayn ka ng form to accomplish. Then, tatanungin yung history ng pamilya niyo tapos vital signs, height and weight then visual test. Hindi pa natatapos yun. Lumipat ako ng panibagong mahabang pila sa dental exams at doon ko naka EB yung schoolmate ko na nakilala ko sa FB. She's kind and nice pero umalis din sila agad ng mom niya. 


After that, lumipat kami ng kabilang building for the physical exams. So separate na ang pila ng boys sa girls. Nagtataka kami kung bakit sa girls ang dami nila pero mas mabilis matapos ang physical exams nila kaysa sa amin na kakaunti nga lang. Kaya naman pala, may hubaran session pag lalaki ang mag physical exams. 


Hindi ko na iku-kwento ang nangyari basta nakakailang pero that's it. Nakaraos din kahit na nakakailang talaga. Pero sabi ko na lang, mga propesyunal naman yun at walang halong malisya yun kaya oks na. Sumakay na kami ni papa ng jeep pababa sa lower campus para asikasuhin yung mga bagay na iba.


Talagang naging kakaibang experience to para sa akin. First time ko sa mga bagy-bagay tulad ng pagcommute from Bulacan to Laguna, pag undergo ng physical exams at maligaw sa loob ng UPLB. It was a fun experience at from that may natutunan ako-- hirap maligaw sa UP. lalo na pag umuulan pramis! :)


next time na yung ibang  kwento

Read More