Wednesday, November 18, 2009

Sana

Ang daming kong pangarap na gustong matupad. Sa totoo lang hindi ako nakukuntento kung ano ako ngayon at kung ano ang mga nagyayari sa akin. Kaya obviously, ang entry na to ay about sa mga gustong mangyari, at maging.

Sana Damo na lang ako...
Kasi ang damo, napakahumble, napakanoble. Walang rekla
mo pag naapakan, walang reklamo pag binubunot, at hindi pinapakialaman ng maraming tao. Tahimik lang ang damo, at mapapansin lang pag matataas na sila. Sana ganun na lang ako para pede mo akong apak-apakan pag wala kang madaanan. Pede niyo akong higaan dalawa habang naglalabing-labing. Pede mo akong bunutin pag nagagalit ka, at sa huli, pede mo akong iwan pag nagsawa ka. Wala namang pinagkaiba. Ganun din naman ako ngayon kaya sana damo na lang ako.

Sana Mineral Water na lang ako, nagbibigay ng buha
y pag ikaw ay nauuhaw, naiiyak, naaasar, ninenerbiyos. Nagpapakalma sayo kapag hindi maganda ang pakiramdam mo.

Sana Ballpen mo na lang ako. At least lagi mo akong hawak. Lagi mo akong hahanapin sa tuwing mawawala ako, at pag sawa ka na sa akin itapon mo na lang ako.

Sana Kwintas mo na lang ako. At least malapit sa puso mo. Y
ung kwintas na mahalaga syo, na kailanman ay pagsisisihan mo pag nawala ako.

Sana Cellphone mo na lang ako. Ipinupuslit mo sa school dahil ayaw mo mawalay sayo. Na lagi mong hinahanaphanap kapag ito'y nangangailangan ng tulong mo sa tuwing may magtetext omay tumatawag.

Pero sana

Ako siya na mahal na mahal mo. Siya na handa kang ibigay
ang buhay mo. Siya na pede mong paglabasan ng galit mo tulad ng mga damo. Siya na nagbibigay buhay sayo na parang tubig. Siya na laging hawak mo sa iyong kamay. Siya na malapit sa puso mo. Siya na lagi mong hinahanaphanap.

Sana Tayo na lang. Para siya naman ngayon ang nagbloblog ng ganitong blog.

Pero ang sana ay SANA na lang. Wala kasiguraduhan.

Kaya kahit na ganito. Ako pa rin ang tunay na nagmamahal sayo, kahit hindi mo man ako paglabasan ng galit. Kahit di ako ang nakakapagpakalma sayo. Kahit hindi mo ako laging hawak sa kamay mo. Kahit malayo ako sa puso mo. Kahit hindi mo ako kailangan sa buhay mo.

Ako, ay ako pa rin. At ikaw ay sa kanya parin. Wala akong magagawa kundi ngumiti sabay sabing

hayyyyy SANA....

Monday, November 16, 2009

Flashback

Minsan may isang simpleng estudyante, pumapasok sa eskwelahan upang mag-aral. Walang alam sa buhay kundi magsumikap at mag-aral hanggang sa matutunan niyang magmahal. Ibinigay niya ang lahat ng kanyang makakaya para sa taong gusto niya. Naging masaya siya sa pag-aakalang maganda ang takbo ng kanyang love life. Kala niya ganun nalang din kadali ang bagy-bagay pagdating sa buhay pag-ibig. Sabihin na nating tanga siya.

Dahil bago palang sa ganitong aspeto ng buhay, hindi siya marunong manligaw, ni nahihiyang tumingin sa taong nagugustuhan. Ang alam lang niya ay umasa, na sa mga susunod na araw ay sila na ng babaeng gusto niya.

Dumating ang araw, nakatanggap siya ng impormasyon na ang babaeng iyon ay may boyfriend na. Hindi niya alam kung paano haharapin ang sakit na nadarama sa nalamang masamang balita. Nalungkot, Umiyak, Sobrang nasaktan. Sa unang pagkakataong nakadama ng pag-ibig, nadama rin kung gaano ito kasakit.

Mapagpanggap ang lalaking iyon. Hindi niya ipinapakita ang nararamdaman sa mga kaibigan. Kinimkim ang sakit, at ikinubli ang luha sa ilalim ng maskarang bumabalot sa buo niyang pagkatao. Sinubukan niyang mamuhay ng normal, pero kahit anong gawin niya sobrang sakit.

Umaasa pa rin siya na sa darating na panahon ay maibabalik ang pagkakaibigang nasira ng pagmamahal--- at dumating nga iyon. Nanumbalik ang dating relasyon. nanumbalik ang sigla at nanumbalik ang pag-asa na bukas, sila na. Ngunit sa di inaasahang pangyayari, naulit ang bawat pangyayari.

Nasira ang pagkakaibigan at muling tumulo ang luha.

Si lalaki ay pilit nag move on. Kinalimutan ang masakit na karanasan at makalipas ang halos 8 buwan, heto nanaman, nanunumbalik ang dating nararamdaman na akala niyang wala na nga.

HINDI KO ALAM KUNG PAANO KO LALAMPASAN MULI ANG SAKITNA NADARAMA SA TUWING NAAALALA KO NA MALAPIT NA ANG ISANG TAON NGUNA AKONG MASAKTAN.....

ang masakit na ala-ala, ayoko nang balikan..

Friday, November 13, 2009

SELOS

Selos- isang salitang nagsasaad ng isang damdaming malungkot. Nararamdaman lamang ito ng isang taong TUNAY na nagmamahal.

Maraming nagsasabing mahirap makaramdam ng selos- isa na ako sa mga taong iyan lalung-lalo na kung ang pinagseselosan mo ay taong may mahal naman iba. Anila, kaakibat daw ng pagmamahal ang selos--TAMA. Pero paano kung nagseselos ka pero wala ka sa lugar? Yung tipong may Boyfriend na yung taong iyon.

Masakit. Di maipaliwanag ang sakit.

Isa ako sa nakakaramdam ng selos ngayon, sa mga oras na ito. Alam ko hindi dapat ako magselos dahil walang karapatan pero anong magagawa ko? Alipin lang ako ng sariling emusyon. Mahirap labanan ang bugso ng damdamin. :D

Ano ba ang dapat gawin ng isang taong nagseselos?

Ayon sa aking kaibigan na tinext ko dahil nanghingi ako ng payo,

Una- forget. Walang mangyayari kung patuloy kang sasakay sa isang bangka na tanging dalawang tao lang ang pwede at makikisingit ka lang. Pare-pareho lang kayong malulunod at pare-parehong masisira kaya huwag ka nang mandamay.

Pangalawa- Gumawa ng paraan upang pagselosin rin ang taong pinagseselosan mo. Pwede rin ang ganitong paraan kung kayo ng partner mo. Eh paano kung hindi? Mapapagselos mo kaya siya?

Pangatlo- think positive, lahat daw ng bagay ay kayang lampasan. Sa tingin ko ito ang dapat kong gawin.

Katulad nga ng nasasaan sa aking nakaraang entry na Tutut. Tutut. Tumunog ang cellphone ko. eto na nga ang kinakatakot ko. Ang muling pagbagsak sa bangin na matagal ko nang inakyat. Nahulog nanaman ako sa isang taong alam kong hindi ko dapat mahalin. Ang masama pa, nagseselos ako sa ibang taong lumalapit sa kanya. Possesive daw ako? Ewan ko ba. Kayo na ang magjudge.

Pero right now I'm striving for the better. Napakagulo talaga ng isipan ko.

Eto nalang ang iiwanan kong quote para sa lahat. May kaugnayan ito sa selos.

Don't choose a candy if you won't buy it anyway...in other words don't be so sweet if you don't have a plan to love the person.

Alam niyo naman, mahirap umasa. At kaakibat ng umaasa ang pagseselos. Live out the quote.

Tuesday, November 10, 2009

Ang Ballpen at Papel

Ballpen at Papel, Bakit ba ito ang title ng post ko ngayon? Nahihiwagaan kasi ako sa mga bagay na nagagawa ng simpleng papel at ballpen. Kung paanong may mga bagay na sadyang madali isulat kaysa sabihin.

Ballpen at Papel. Ano ba ito para sa inyo?

Para sa akin isa itong medium of expressing myself MORE. Kasi nga maraming nagsasabi na masyado daw akong emotional sa blog na ito pero in person hindi ako emo. Mas malaya kasi akong magsulat sa isang papel na walang reklamo, sa isang papel na handang makinig sa lahat ng sasabihin mo--sa pamamaraan ng pasusulat.

Maraming buhay ang napagaan ng papel at ballpen na yan. Isa na rito yung friend ko na alam niyo na sawi sa pag-ibig. Itago na lang natin siya sa pangalang MALFUNCTIONING.
Si Malfunctioning ay isang babae na super silent type at super emotional pero there's a reason naman kung bakit. Alam niyo naman ang pag-ibig maraming nawawasak na buhay. Ang Papel at ballpen ang kanyang naging labasan ng emotions niya sa pagsusulat ng mga poems. By the way para may clue kayo kung ano itsura niya eto :



Gusto ko lang i-share sa inyo yung isa sa kanyang mga poem na pinagkatiwala niya sa akin. Sobrang ang ganda lang kasi eh..Eto

Sad Black Inkblots
-Malfunctioning

If you hate me, please don't pretend
That You like me, because it's hard to comprehend
Seeing you in distress whenever I'm around
Yet telling me you're not mad when that I have found

I know You get the message but you don't pay attention
When I stare at you, you come up with a perfect reason
To ignore me or avoid me, you look the other way
That leaves me no choice but avoiding to stay.

You're sending mixed signals that drives me real crazy
You PLAY with my emotions though you know you're the god of my idolatry
You should know it's your fault for having this stalker
...But then...It's not worth the effort...I should count it as over.

Therefore, after I write this I shall stop this nonsense
Promising that if I see you, I'll remain in silence
Silence compared likely to these sad black inkblots
That even if you're with your precious girl, I'd keep my heart shut.

Ang ganda ng poem na toh. It prove me something-- na mahirap talaga ang one sided love. Walang kasiguraduhan kung masusuklian ba ang love na binigay o hindi.

Again, again this is the moral lesson: Looks are deceiving. (self explanatory na po yan)

Saturday, November 7, 2009

Tutut. Tutut. Tumunog ang cellphone ko.

Obviously, Ang blog ko ngayon ay may kaugnayan sa isang message na natanggap ko makailang minuto pa lang ang nakakaraan. Dahil doon, nakabuo nanaman ako ng isang idea para sa blog entry ko na toh. By the way pala, salamat sa mga tagabasa.

Ganito ang storya. Dahil nga nagkasakit ako at umabsent sa klase ay di ko alam na nagbago pala kami ng seating arrangement. Ang ayos pa ng upuan ay yung mga iniissue sa room kahit na alam na nga nilang past na eh ganun pa rin ang ginagawang pagkokonekta sa dalawang magkaibang buhay. Siyempre di ako nakaligtas sa ganitong sistema. Pilit inuungkat ang nakaraan. (kung may nakaraan nga).

Fine. Eto na yun wala akong magagawa kundi maging seatmate niya. Pero ok lang, we're friends at hanggang dun na lang yon. Sana. Mahirap kasi yung paulit-ulit lang ang mga nangyayari. Masasaktan, masasaktan, at masasaktan pa rin. Pero sabi nga sa kowt na to na nabasa ko ng tumunog ang cellphone ko "Why do we have repeated experiences?.....It is because repeated experiences ha
ve one aim......to teach the things you refuse to learn" Awts. Kung meron man akong lesson na namiss mula sa experience ko nung nakaraan ano?

Feeling ko tapos na yung mga araw na yun kung saan di maiiwasan ang lumuha. Nakamove on na ako at kung ano man yung lesson na sinasabi sa kowt na yan, handa akong matutunan para lang matapos na ang lahat.

Ayoko na.

Sunday, November 1, 2009

Ang buhay ng isang simpleng HBW ballpen...



Happy Halloween Guys. Ako ay muling nagbabalik mula sa aking pagkakaratay sa banig ng kasakitan pero magaling na ako.
Ngayon napagbuntungan ko ng isip itong bolpen na toh sa harap ng computer table namin.
Isang ordinaryong black ballpen na mejo kalahati na ang tinta at mejo nagtatae pa. So dahil wala akong mapagtripan, nagdrawing ako ng kung ano-ano hanggang sa maisipan kong magsulat ng entry tungkol dito.

Friends, minsan mahahalintulad ko ang buhay natin sa isang HBW ballpen (cheap? wait lang may explanation ako jan). Diba nga mura lang ang nasabing ballpen kaya di masakit sa bulsa pagnawala or nasira. May mga tao na ganun nalang ang pagaalaga sa kanilang ballpen. Burara at hinahayaang bumagsak sa lupa at magblot at sa huli pag ayaw na sumulat ay itatapon na. May connect ba to sa realidad ng buhay? Siguro meron.

Tayo ang mga owner ng HBW at ang mga tao sa paligid natin ang ballpen (ang korni syet :D). Di tayo nagpapahalaga sa kanila. winawala natin sila at para sa atin WORTHLESS sila at CHEAP at MAKAKAHANAP tayo ng iba pa. Sad reality yes.

Naexperience ko na rin maging isang kawawang HBW (Kakatawa XD). Ang lungkot pag yung mga inaakala mong true friends mo ay hindi pala ganun kataas ang loyalty sayo. Sometimes they are just using you. Saklap pero totoo yan and tayo minsan sa ating mga gawa ay hindi natin alam kung nakakatapak naba tayo ng ballpen este ng ibang tao.

Ang ballpen na ginamit mo sa lectues, sumisimbolo sa mga taong pinagkakautangan mo ng loob sa iyong pagaaral ay basta mo nalang winawala at tinatapon matapos ang taon. Isa kang parasite.

Ang ballpen na ginamit mo sa pagsulat ng loveletter mo para sa mahal mo, ang taong tulay ninyo, nung naging kayo na naichipwera na.

Guys this is reality. We are so selfish not thinking of the small person na naaapakan na natin, yuing mga basta nalang natin BINABASURA.

At sa huli, yung ballpen ko sa harap ng lamesa habang nagdradrawing ako ay nagtae na talaga. What does it mean? Na ang mga taong ginagamit mo ay natututo ring mapagod kung di mo sila aalagaan. So friends matuto tayong makiramdam sa paligid natin. Ingatan makasakit ng kapwa at alagaan ang mga tunay na kaibigan, kahit simple lang yan gaya nitong hbw ballpen na ito.

Ang masasabi ko nalang walastik na ballpen yan may sense pa pala sa mundong ito.

Wednesday, October 21, 2009

SIGNS... Yes It's true

Waw. So ngayon naniniwala na ako sa mga tinatawag na signs. Kala ko dati mga kabaliwan lang talaga yung hihingi ng signs. Actually hindi ako humingi ng signs. Sunod-sunod lang dumating yung mga nagpapahiwatig. Ewan ko kung sasabihin niyong corny pero okay lang. I don't care. This is my belief kung sasakyan niyo fine kung hindi di wag.

This past few days, pinagiisipan ko talaga ng malalim kung ano talaga ang meron sa akin para sa kanya.I know wala na pero somewhat attracted pa rin ako sa kanya. Share ko lang din pala itong poem na ito. First sign ko toh. After many months ngayon na lang ulit ako nakagawa ng poem.

The Unfinished Business
-by Louie Sucaldito

I don't know why I am feeling insane
Thinking about the love I cannot obtain
The love that I'm not worthy to receive
In the middle of the the storm, my heart needs to be retrieve.

At this very moment, I feel undecided
In loving her, I am so much dedicated
But now, she's gone, and I am left behind
Oh, how I wish this fate to be kind

Confusion. It is what I really feel
And every night I'm thinking if this is for real
The unfinished business needs to be close
And in this battlefield definitely I lose.

-------adios sweet girl-------------

Tama na. sobrang tanga na siguro ako dahil sa kakahintay sa wala. sabi nga sa song ng love story kanina habang naglalakad ako papunta sa tindahan

I got tired of waiting wondering if You were ever coming around

Awts. sapul. Ang galing talaga ng mga signs. Ngayon nakatulong ito sa akin para makapagisip ng mga ganitong bagay. At meron pang isang sign na talagang pinagisipan ko ng todo. Nakita ko ito sa isang statement shirt habang nagwawalk trip pauwi ng bahay

ASA KA PA

Thanks to this shirt. Nagising na ako sa katotohanan pero it doesn't mean na maghahanap na ako ng bago. May be it will come on the right time. Sa ngayon Happy happy muna sa tabi-tabi.

And I learned a lot from you girl. :] Kung mabasa mo man to, wag ka magagalit sa akin dahil wala kang dapat ikagalit :]

Siguro nga tamang kawirduhan nanaman toh.

Signs Signs Signs